MENU
  • “Gelukkig is een mens die wijsheid heeft gevonden, een mens die inzicht wint.” – Spreuken

  • “Wijzer: Het leven is mooi maar niet altijd gemakkelijk. Daarom geven wij levenslessen van grote wijzen door.”

  • “Educatie is het krachtigste wapen dat we kunnen gebruiken om de wereld te veranderen” – Nelson Mandela

  • “Niet omdat de dingen moeilijk zijn, durven wij niet, maar omdat wij niet durven, zijn de dingen moeilijk” – Seneca

  • “Wijzer: Alles wat je wél over het leven moet weten maar nooit hebt geleerd.”

BLOG: LET OP: Zwijgen werkt vernietigend


Rechtstreeks tot de ander spreken, betekent niet dat je automatisch krijgt wat je vraagt. De ander is niet altijd blij met je boodschap over wat je wel of niet wilt. Het kan voor beiden zeer heftig zijn. Misschien moet je ermee leven dat je niet krijgt waar je behoefte aan hebt. Misschien dient de ander te accepteren dat hij jou daarmee teleurstelt. Of jij stelt mogelijk de ander teleur, waardoor hij zich tekort gedaan voelt. In dat geval ben jij degene die de pijn ‘ver moet kunnen dragen’.
Om rechtstreeks tot de ander te spreken is lef nodig. Lef om te durven verdragen dat je de ander in een lastig pakket brengt. Lef om te willen leven met de ander, ondanks dat hij je niet volledig kan geven wat je zou willen ontvangen. Lef omdat je moet kunnen leven met de pijn of verdriet van de ander, omdat jij niet kunt geven wat hij nodig heeft. Maar bovenal lef om het uit te spreken naar elkaar en samen te zoeken naar een manier om, in verbinding, verder te gaan. Zonder daarmee jezelf of de ander iets te vragen of te geven wat niet passend is.

Uit mijn praktijk

Hans voelt aan dat Annelore nog niet aan kinderen toe is. Althans zo interpreteert hij het feit dat ze nooit toespelingen maakt over het krijgen van kinderen. Hij schrijft dat toe aan haar werk, ze is nog steeds carrière aan het maken. Hij gunt haar dat van harte en wil haar niet onder druk zetten met zijn verlangen naar kinderen. Echter, hij betrapt zichzelf erop dat zijn gedachten steeds vaker uitgaan naar kinderen, waarvan Annelore de moeder zou mogen zijn. Annelore merkt het op, zonder dat Hans zijn sterker wordende wens benoemt. Hij maakt slechts toespelingen.
Laatst zagen ze een film waarin een mooie naam werd genoemd. Hans benoemde dit: hij zou deze naam wel aan een van hun kinderen willen geven. Annelore reageerde met een andere suggestie, maar veranderde snel van gespreksonderwerp. Ze wil geen kinderen. Helemaal nooit. Diep van binnen weet ze dat heel zeker. Wie gaat er nu kinderen op deze wereld zetten! Veel te gevaarlijk. Ze ziet de derde wereldoorlog al uitbreken. Niemand zal ook maar ergens veilig zijn. Het is te lastig om dit uit te spreken naar Hans, ze wil hem geen pijn doen. Ontwijken lijkt makkelijker.

Mijn analyse

Annelore is bij voorbaat al moeder. Een moeder wil te allen tijde haar kind beschermen. Annelore doet dit zelfs al bij haar onverwekte, ongeboren kind. Daarbij maakt ze haar zorg niet bespreekbaar omdat ze Hans geen pijn wil doen, alsof hij een kind is in plaats van een man. Een van haar kwaliteiten is zorgen dat een ander het naar zijn zin heeft. Dit deed ze ook al in haar gezin van herkomst. Niet uitspreken wat ze wel of niet wilde maar de sfeer goed houden. Deze kwaliteit is buiten proportioneel ontwikkeld en vaak een last. Ze is een ster in het omzeilen van wat ze ten diepste wil of juist niet wil.

Hans had haar hierop kunnen betrappen, zodat bespreekbaar werd wat haar echt bezighoudt. Dit vertrouwen tussen hen lijkt zijn eerste spoor van beschadiging op te lopen. Ze gaat er vanuit dat Hans het niet aankan dat zij geen kinderen wil, maar het zou best kunnen zijn dat Annelore het niet aankan Hans niet te kunnen geven waar hij naar verlangt. Niet haar angst voor het krijgen van kinderen, maar het niet uitspreken van haar overwegingen, komt tussen hen in te staan. Het is de meest destructieve menselijke neiging die tot een barst in hun veilige zielsverbinding leidt. Beiden durven deze consequentie (nog) niet onder ogen te zien.

Vragen
1. Weet jij het beter voor jezelf, of voor de ander, wat hij wel of niet aan kan? Wat hij wel of juist niet (ver)dragen kan?
2. Of, kun jij zijn pijn niet verdragen?
3. Wat doet dit met de vertrouwensband tussen jullie?

Nieuwe blogs als eerste via email ontvangen?
Vul dan hier je emailadres in:

Deze blogs worden geschreven door contextueel therapeut Gerrie Reijersen van Buuren en schrijfster Bella Keur om Nederland wijzer te maken. Ze proberen de diepere laag achter alledaagse thema’s te beschrijven. Niet de symptomen maar de oorzaken worden inzichtelijk gemaakt. Meer weten over liefdesrelaties?

Agenda

Nieuwsbrief

Contact

Neem contact op