BLOG: Ik pieker er niet over!

Praten met jezelf is in gedachten of hardop een gesprek met jezelf voeren. Een constructief innerlijk gesprek voer je vanuit je volwassenheid met je (uitvergrote, ontwikkelde en onderontwikkelde) kwaliteiten en je eigenheid. Het gesprek heeft bijna altijd als doel je uitvergrote kwaliteiten in toom te houden, waardoor je eigenheid (meer) tot recht komt. Het kan ook leiden tot meer ruimte voor een andere (kern)kwaliteit. Een geoefend zelfspreker praat op elk moment van de dag op constructieve wijze met zichzelf. Over grote en kleine keuzes, gesprekken met anderen maar ook om er achter te komen wat je écht wel of niet wilt. De uitkomst van zo’n constructief gesprek met jezelf maakt dat je innerlijk in balans komt zodat ‘jij bent’ en de ander ‘kan zijn’. Zo kan jij jouw keuzes, verlangens en verwachtingen uitspreken naar de ander en vervolgens kunnen jullie samen afstemmen wat wel of niet kan en haalbaar is in een bepaalde situatie. Jij komt zo evenzeer tot je recht als de ander.

Bij malen of piekeren is het een warboel in je hoofd. Grofweg zijn de volgende stemmen dan door elkaar heen aan het praten in je hoofd:
“Ik wil eigenlijk thuis blijven (eigenheid) maar mijn vriendin heeft me nodig (zorgende kwaliteit)”. Wanneer je thuisblijft klaagt je zorgkwaliteit je aan en wanneer je gaat mort je eigenheid dat je nu al in geen twee weken iets voor jezelf hebt kunnen doen. Dit kan uren, dagen, weken, maanden om hetzelfde punt draaien. Vaak volgt er geen beslissing of juist een onbevredigende waarna het gemaal achteraf ook nog doorgaat.

Regie nemen over jezelf
Je kiest allereerst om vanuit je volwassenheid de (probleem)situatie in kaart te brengen. Het betekent dat je beseft en onderzoekt wat je eigenheid nodig heeft en welke rol je uitvergrote kwaliteit(en) daarbij spelen. Helpen deze constructief te bereiken wat jij nodig hebt of nemen die de overhand over je volwassenheid? Dat laatste wil je niet want dan kom je of met jezelf of met de ander in de knoop. Dan is de verbinding met de ander niet optimaal en/of je voelt je onbegrepen en niet gezien noch gehoord in je eigenheid. Je wilt zowel jezelf (eigenheid, kwaliteiten en volwassenheid) als de ander recht doen. Om dat te bereiken moet je volwassene de regie nemen.

Het innerlijk gesprek verloopt in stappen:

1. Het eerste wat er te weten valt is hoe je complete innerlijke zelf (je eigenheid, je kwaliteiten en je volwassenheid) zich in de betreffende situatie bevindt of welke emotie er zit. Je volwassenheid neemt hierin het initiatief, de regie
2. In het belang van je eigenheid of een onderbelichte kwaliteit zegt je volwassenheid tegen je uitvergrote kwaliteit dat hij de regie overneemt van je uitvergrote kwaliteit. Soms is een langer gesprek nodig met geruststellingen of erkenning voor die uitvergrote kwaliteit (deze is namelijk zó ontwikkeld om je eigenheid te beschermen of de ander te geven)
3. Wanneer je het innerlijke gesprek op orde hebt, je volwassene de regie voert, je uitvergrote kwaliteit zich door jouw volwassene laat corrigeren en je weet wat je diep van binnen beweegt, ga je pas de situatie of het gesprek met de ander aan.

 
De mate waarin ik mijn innerlijk gesprek op orde heb bepaalt de interactie tussen de ander en mij.

Kom in actie:
– Neem de verantwoordelijkheid voor jezelf en de ander door dit te gaan doen. Doorloop het stappenplan;
– Doe dat niet alleen als het niet goed gaat maar ook juist aan het begin van een vrije dag;
– Deel met anderen dat je dit aan het leren bent en vraag hen hoe zij dit doen.