BLOG: Betrouwbaarheid opbouwen resulteert in een tegoed
Betrouwbaar ben je en vertrouwen geef je. Betrouwbaarheid bouw je op door verantwoordelijkheid te nemen en zorg te dragen in een relatie die je met de ander hebt. Wanneer je dit doet, verdien je vertrouwen van de ander. Betrouwbaar zijn en vertrouwen krijgen draait om de balans tussen geven en ontvangen. Je houdt rekening met de belangen van de ander én die van jezelf. Ten diepste zegt betrouwbaarheid iets over wie jij bent en hoe jij je verhoudt tot de ander. Dit staat los van of de ander het waardeert of je vertrouwen teruggeeft.
Het kan zijn dat de ander je zijn/haar vertrouwen niet kan geven, bijvoorbeeld vanuit onvermogen. De keuze voor betrouwbaarheid voegt nog iets toe aan de relatie; zelfvalidatie. Niet alleen de ander schat jou op waarde, dat doe je zelf ook. Je valideert jezelf door betrouwbaar te zijn, ook wanneer de ander het niet kan ontvangen, of je er geen erkenning voor geeft.
Kasper heeft een broer die zichzelf altijd in de problemen werkt. Zijn naam is Huug.
Huug is ruim tien jaar ouder dan Kasper. Huug drinkt met regelmaat te veel, heeft af en toe werk en woont alleen. Kasper is sinds de dood van hun ouders altijd degene die Huug uit de problemen haalt. Huug belooft iedere keer beterschap, maar kan het niet waarmaken.
Sinds kort weten ze dat Huug longkanker heeft. Het is in een laat stadium ontdekt en hij is inmiddels behoorlijk ziek. Kasper zorgt zoals altijd voor Huug en daar komt steeds meer fysieke zorg bij kijken. Het kost Kasper veel energie. Wat nieuw is voor Kasper, is dat hij soms opeens boos wordt of irritatie voelt opkomen wanneer Huug een beroep op hem doet. Kasper wil zelf voor Huug blijven zorgen. Hij vraagt mijn hulp om van zijn boosheid en irritatie af te komen. In zijn overtuiging help je iemand pas echt, als je dat altijd van harte doet, zonder te mopperen of boos te reageren. Dan pas ben je een goed mens. Zijn voorbeeld is zijn moeder.
In eerste instantie dacht ik dat Kasper mijn hulp nodig had om bijvoorbeeld de Buurtzorg in te schakelen. Nee dus. Terwijl Kasper vertelt hoe zijn moeder werkelijk voor iedereen klaarstond en wie ze allemaal geholpen heeft, vraag ik me af of je betrouwbaar kunt zijn zonder dialoog? Zonder dialoog kun je immers niet afstemmen. Wanneer je wel in gesprek gaat met elkaar, kun je de ander ook verantwoordelijk voor zichzelf houden. Dat is een vorm van jezelf en de ander serieus nemen. En Kasper neemt, zo lijkt het, Huug alle verantwoordelijkheid juist uit handen. Zonder afstemming. Hij houdt hem niet verantwoordelijk voor zijn eigen daden en keuzes. Of zou Huug al zo ziek zijn dat dat…?
Kasper is betrouwbaar in de zin dat Huug precies weet waar hij van op aan kan bij Kasper. Maar Kasper is niet betrouwbaar omdat hij zich niet uitspreekt. Hij deelt niet wat al dat geven hem kost en daagt Huug niet uit om zelf verantwoordelijkheid te dragen. Kasper heeft dit nooit geleerd. Hij is alleen maar bezig het net zo goed te doen als zijn moeder. Maar vergeleken met haar hartsgesteldheid (zo noemt hij dat) kan hij niet aan haar tippen.
In het voorgeslacht van Huug en Kasper lijken er twee soorten mensen te bestaan die een relatie met elkaar hebben; ‘zorgverleners’; de Kaspers en zijn moeder, en ‘zorgvragers’; de Huugs die zich deze zorg maar al te graag laten aanleunen. Ik kan nu ingaan op het beeld dat Kasper van zijn moeder heeft en de loyaliteit die daaronder zit, of op zijn schuldgevoelens en zijn tekort schieten in eigen ogen, maar ik besluit nader in te gaan op de relatie van de broers. Hoe zou het geven en ontvangen zijn begonnen tussen hen? Is er ooit een gezonde balans geweest? Staat Kasper bij Huug in de schuld, omdat Kasper vindt dat hij het nooit goed genoeg doet, of zet Huug juist Kasper in de schuld? Welk belang heeft wie waar bij en is dat ook fair voor ieder van hen? Zijn ze beiden loyaal? De een aan zijn moeder en de ander aan zijn vader? Zou het juist geen goed doen als Kasper het patroon van geven en ontvangen tussen hem en zijn broer eens zou gaan bespreken? Een veel te grote stap! Toch besluit ik dat eerst maar eens te gaan doen met hem. Stapje voor stapje.
Vragen:
- Wat betekent betrouwbaar zijn voor jou, hoe wil je dat zijn? Hoe stem je dat af?
- In welke relatie is het betrouwbaar zijn en het geven van vertrouwen bespreekbaar?
- Welke rol speelt het geven van verantwoordelijkheid aan de ander voor zijn eigen leven, in jouw ‘betrouwbaar zijn’ binnen die relatie?
- Weet je of de manier waarop je betrouwbaar bent, fair is voor jezelf en voor de ander? Kun je dat met die ander afstemmen?
- Wat je zelf op je relationele bankrekening zet, is dat ook wat de ander in jullie relatie zo ervaart?
Nieuwe blogs als eerste via email ontvangen?
Vul dan hier je emailadres in: