BLOG: Open je ogen voor de gevolgen van je relationele keuzes
Wanneer je een partner kiest en die persoon kiest ook voor jou, worden er twee geslachten via deze verbintenis met elkaar verbonden. Jouw familie blijft jouw familie en voor je partner blijft zijn familie de zijne. Elkaars familie wordt schoonfamilie genoemd. Als partners ben je geen familie van elkaar, maar het is relationeel fair wanneer je voor elkaars familie kiest. Omdat voor jullie kinderen beide families, familie van hen zijn. Daar zit geen onderscheid in. Beide families vormen hun voorgeslacht. Jouw schoonouders zijn evenveel opa en oma voor jouw kinderen als jouw eigen ouders. Jullie kinderen verdienen het dat hun ouders met deze consequentie van hun verbintenis rekening houden.
Je kinderen kunnen erfelijke eigenschappen hebben uit de familie van je partner. Dat zij die eigenschappen kunnen herkennen bij hun grootouders, kan hen veel grond onder de voeten geven. Wanneer je als partner moeite hebt met je schoonfamilie, of een lid daarvan, is het belangrijk te beseffen dat deze persoon door jouw keuze familie van je kind is. Dit betekent dat je in het belang van je kind moet zorgen dat er geen kink in de relationele kabel van jouw kind met zijn familie komt.
Klaas de Groot heeft een goede relatie met zijn moeder, maar wel een gecompliceerde. Zijn moeder is het niet eens met zijn partnerkeuze. Beiden weten dat en vermijden het gesprek hierover. Zijn vrouw Karlijn weet het ook. Ze heeft zich nooit welkom gevoeld. Het doet haar pijn dat Klaas het nooit openlijk voor haar opneemt. Hun zoon Thom is nu 11 jaar en wil niet meer mee naar opa en oma de Groot. Klaas is woedend hierover. Zijn frustratie komt op de relatie met Karlijn te liggen. Klaas denkt ook dat Thom in de puberteit zit en vindt dat hij hem moet leren dat hij niet altijd kan doen en laten waar hij zin in heeft. Karlijn denkt echter dat er iets dieper zit bij Thom. Iets in de relationele sfeer. Klaas en Karlijn bekvechten hier veel over.
Alle poppetjes die Klaas, Karlijn, Thom en de ouders van Klaas verbeelden staan op tafel. Ze zijn verbonden met rode (relaties met een bloedband) en blauwe (zelfgekozen relatie) koordjes. Langs het rode verticale koord staan van boven naar beneden de poppetjes die de ouders van Klaas verbeelden. Verder naar beneden staat het poppetje van Klaas en onderaan staat het poppetje dat Thom verbeeldt. Vanuit het poppetje dat Klaas verbeeldt ligt horizontaal een blauw koord naar het poppetje van Karlijn. Van haar uit ligt een rood koord naar het poppetje van hun zoon Thom. We zijn met elkaar bezig de familie van Thom in beeld te brengen. Karlijn wil daarom haar ouders er ook bijzetten. Ze kiest een langer rood koord en is een beetje aan het schuiven met de poppetjes die haar ouders, Thom en zichzelf verbeelden. Klaas kijkt geïnteresseerd toe en zegt: “Marloes moet er ook nog bij.” Hij zoekt een poppetje dat hun dochter verbeeldt en zet haar naast Thom neer. Dan barst Karlijn in woede uit, wijzend op het poppetje dat Marloes verbeeldt: “Nog even en zij wil ook niet meer. Denk je niet dat zij voelen dat jouw moeder mij zo fatsoenlijk mogelijk negeert als we er zijn? Ze geeft hen,” wijzend op de poppetjes die haar kinderen verbeelden, “ook nauwelijks aandacht.” Terwijl ze dat zegt pakt ze de poppetjes die Thom en Marloes en haarzelf verbeelden in haar handen. “Kijk” zegt ze, “zo wil zij het” en ze wijst op het poppetje dat de moeder van Klaas verbeeldt. “Wij mogen er gewoon niet zijn.” Het is lang stil. In plaats van woede en irritatie zie ik verdriet op het gezicht van Klaas verschijnen. “Wat betekent dit plaatje op tafel nu voor hem?” vraag ik wijzend op het poppetje dat Klaas verbeeldt. Hij pakt een klein poppetje, zet het naast zijn eigen volwassen poppetje neer en zegt: “dit doet me enorm veel pijn diep van binnen.” Machteloos kijkt hij mij aan: “Ik kan niet zonder Karlijn en de kinderen, maar ik kan ook niet tegen mijn moeder ingaan.”
De vier relationele wetten van Nagy schieten door mijn hoofd. De feiten flitsen aan me voorbij. Ik besluit niet in te gaan op het loyaliteitsconflict waarin Klaas zich begeeft, noch op de meningsverschillen die Klaas en Karlijn hebben met betrekking tot het gedrag van hun kinderen, noch over de wijze waarop ze met elkaar communiceren, noch op de psychologische ontwikkelingen van Thom en ook niet op de eventuele loyaliteiten van de kinderen naar hun moeder.
Ik besluit in te gaan op de gevolgen die hun (feitelijke) relationele keuze voor elkaar, hun relatie, betekent voor hun ouders en voor hun kinderen. Dat hun relatie gevolgen voor henzelf heeft en voor hun nageslacht, is een feit waar ze rekening mee moeten houden. Ik stel voor dat we samen de gevolgen van hun relatie gaan inventariseren. We gaan onderzoeken of zij daar verantwoordelijkheid voor kunnen en willen nemen. Mijn insteek is een totaal andere dan zij hadden verwacht, maar lucht hen op. Ze nemen foto’s van de opstellingen op tafel. Ik vraag aan hen met wie ze die foto’s willen delen. Klaas denkt dat hij ze wel met zijn zus wil delen, want zijn zus maakt wel eigen keuzes en durft daarvoor op te komen ten opzichte van hun moeder. Zo krijg ik voor de volgende keer zomaar een relationele hulpbron in de schoot geworpen. Zijn zus zou erg belangrijk kunnen worden voor Klaas. Ze zou hem kunnen helpen om verantwoordelijkheid te gaan nemen voor de gevolgen die voortkomen uit de relationele keuzes die hij heeft gemaakt.
Vragen voor het leven van alle dag
- Welke relationele gevolgen zijn er voortgekomen uit jouw partnerrelatie?
- Waarvoor moet je verantwoordelijkheid nemen om zowel jezelf als de ander recht te gaan doen?
- Zijn de gevolgen voor jouw partner hetzelfde, of juist anders?
- Welke gevolgen draagt jouw voor- of nageslacht naar aanleiding van jouw partnerkeuze?
- Ga hierover in gesprek met je partner en/of met een ander familielid.
Nieuwe blogs als eerste via email ontvangen?
Vul dan hier je emailadres in: